Hi beh.

Napanaginipan kita kagabi. May kasama kang babae. Mukhang jowa mo na.

Nagising ako.

Hindi na ako makatulog.

Depota.

Advertisements

Bakit?

Meron kaming group chat ng high school friends. Nandun ka, malamang. Tapos itong si shiela, sinabi dun na ang password ko dito sa cellphone ko is yung date na sinagot kita. Haha. Sinabi din ni shie na wala kang reaction, which is totoo nga. Haha. Pero hindi naman kailangan ng reaction. Kasi alam ko naman. Alam ko naman kung anong nararamdaman mo sakin pagkatapos ng lahat. Alam kong galit ka. Siguro. Ewan. 

Talaga bang ganito na? Parang hirap lang na tanggapin na masama talaga loob mo sakin. Tangina. Haha. Kailan mo ba ko mapapatawad? Akala ko ba yun ang gift mo sakin nung birthday ko? Joke lang yata yun eh. Kasi hindi ko nararamdamang pinatawad mo na ko. Baka nga hindi ganun kadali magpatawad. Kaya nga siguro nahihirapan din akong patawarin tong tanginang sarili ko. 

Iniisip ko pa rin kung tama ba ginawa ko? Kung tama bang iniwan kita? Kung tama bang talikuran kita? 

Baka nga mali ako. Badtrip. Mali na nga ako, nawala ka pa sakin. Tangina po. 

Hindi ko alam kung paano to lalagpasan. O kung makakalagpas pa ba ako? Ewan. 

Suko na yata?

Nandito na yata ako sa puntong gusto ko nang sumuko. Hindi ko na yata kayang panindigan ‘tong desisyon na ‘to. Alam mo yung feeling na hindi ka na nakakaramdam ng saya?

Ilang araw o linggo na pala akong hindi nagpopost dito no? Haha. Pero marami talaga akong gustong ipost, kaya lang pag nagsisimula na ako, nawawala na yung mga salitang gusto kong itype dito. Anyway, hindi ko alam kung ano pang pwedeng gawin para kalimutan ka. Pero kasi, hindi ko pwedeng kalimutan ka. Ayokong kalimutan ka.

Hindi ko rin alam kung bakit parang feeling ko hindi ako yung ako ngayon. Ewan ko lang ah. Paano kung yung dating ako eh dahil sayo? I mean, yung dating ako is naging ganun dahil sayo? Gets ba? Haha. Mas gusto ko kasi yung dating ako. Yung chill lang. Hindi masiyadong galit sa mundo. Sa mga tao. Sa lahat.

Hindi ko rin maintindihan kung bakit parang hindi na tayo magkakilala? Or baka ganun talaga dapat after maghiwalay? Gago. Mga naggagaguhan lang yung naglilimutan.

Kilala kita eh. Hindi ka ganito. Yung walang pakielam? Hindi ka ganun. O baka nga kasi iniwan na kita kaya ganyan ka? Nawalan ng pakielam.

Hindi naman kita gustong mawala sa buhay ko. Hindi ko naman hiniling na magkalimutan tayo. Hindi ko alam kung anong gusto ko. Leche. Namimiss lang siguro kita. Namimiss mo rin kaya ako?

Pagiging magjowa lang naman ang tinapos ko satin. Magkaibigan pa rin naman tayo, para sakin. Ewan ko lang sayo. Kasi lahat yata tinapos mo na. Kulang na lang talaga iunfriend mo ko sa FB. Haha. Ewan. Baka ganyan ka lang talaga. Pinagprapray ko pa rin na sana hindi mo ako kalimutan. Kahit magkaibigan na lang, sapat na sakin yun.

Mcdo

Sa Mcdo ako bumili ng breakfast kanina, tapos habang naghihintay sa counter, nakita kong kumukuda ang beki na Manager. May sinasabi siya sa cashier na pinipilahan ko. Bigla ko na lang nakit yung name tag niya, pangalan mo nakalagay.

Napangiti ako.

Ay, oo nga pala, wala na nga pala tayo. Buset. Parang gusto ko nang umalis nun kahit wala nang order, kaya lang gutom na kasi ako eh. Hahaha.

At gumawa na naman ng paraan ang tadhana para maalala kita. Hayst.

Sinehan

Nanuod ako ng Indie Film kanina. Ag habang pinapalabas ang mga trailer, naalala kita. Tingin ako ng tingin sa tabi ko kahit wala naman. Tapos tangina, after ilang seconds, naiiyak na ko. Hahahahahha. Punyeta.

Actually, kinakabahan talaga akong manuod mag-isa, kasi alam kong maaalala kita. Ang dami na kaya nating napanuod na magkasama, mapa-indie o mainstream. Pero iba pala kapag mag-isa. Tangina.

Naalala kita. At hindi naman yata maiiwasan yon. Masakit nga lang kasi kailangan kong harapin. Kailangan ko nang matutong mag-isa. Manuod mag-isa. Mabilib sa pelikula nang mag-isa. Kamurahan ko sarili ko. Hahahahaha.

Iba yung pakiramdam nang wala kang katabi sa sinehan. Iba. Puta.