Panaginip na naman

Nasa coffee shop, nakatambay with highschool friends. Tapos nandun ka pala. Pero nakita na kita. Sabay biglang sumigaw yung kasama ko. Tinawag pangalan mo. Well, kaibigan ka rin naman kasi nila. Tapos lahat sila binati mo, except sa akin. Nasaktan ako. Hahahaha. Hindi na ba tayo magkaibigan?

Tapos nag-aasaran na. Pero sumasakay lang ako. At still, hindi mo pa rin ako pinapansin, hindi ko masyadong maalala kung anong exact scene. Pero basta ganun. Hanggang sa dumating na susunod na eksena. Nageexplainan yata tayo sa isa’t-isa eme eme. Masyado nang blurry ang mga eksena. Pero basta iyak ako ng iyak. 

Change scene. 

Nasa parang classroom yata tayo, nagkatinginan tayo. Tapos nimouth eme mo ang i love you. Tapos nag i love you too ako. Nagising na ko. 

Naguluhan ako. Ano ba talaga? Alam kong mahal pa kita. Hindi ko alam kung mahal mo pa ako. Pero hindi ko naman na kailangan malaman. At hindi pa rin ako makagetover. At hindi ko pa rin matanggap na ganito. Na bakit ba kasi, tanginang religion yan. 

Nakakapang-init ng ulo. Nakatatak lang sakin yung panaginip. Huhu. Ayoko na. Ayoko na ng ganito. 

Pero gusto ko nanlang matulog forever, para kahit papaano magkasama tayo. 

Kamusta na?

Andiyan ka pa ba? 

Gustong gusto na naman kitang imessage at kausapin at kamustahin. Haaaaayst. Naiisip ko pa rin ba ako? Kasi walang araw na hindi ka pa rin nawawala sa isip ko. Punyeta ka. Hahahaha. 

Kailan mo kaya ako kakamustahin? Parang gusto ko na agad magbirthday ako para may reason na na kamustahin at kausapin mo ulit ako. Wew. 

Bakit ba kaai hindi ko mabitawan yung huli mong message na lagi ka lang nandiyan para saken? leche. Pagkatapos ng isang taon, wala pa ring nagbabago. Mahal pa rin kita. 

Lagi kong iniisip kung paano ba ako makakatakas sa kalungkutan. O kung paano ko ba to lalagpasan. Gusto kong itanong sayo kung paano mo nakakayanan, dahil mukhang hindi ka naman na nahihirapan. Hayst. 

Hinihiling ko na nga na magkajowa ka na para mawalan na talaga ako ng urge na imessage ka. Wew. Ang hirap hirap hirap. 

Gusto ko na lang talaga matulog forever. Yun na lang talaga ang paraan para hindi ka maisip. Matulog na lang, forever. 

Magandang Umaga!

Ang ganda ng panaginip ko ngayon, kaya kailangan ko tong ipost para hindi ko makalimutan. Beh, nandun ka na naman, at nag-usap tayo. Pero hindi na rin tayo dito. Haha. Post eme na. Friends na lang. Ganern. Okay naman ang usapan. 

Nasa beach ang setting. Huhu. Tapos parang nasa cliff pa nga tayo sabay hampas hampas ng alon. Haha. Habang pinapanaginipan ko, pinipilit ko na siyang isave sa utak ko, yung moment at topic natin. Pero moment na lang naalala ko. Hahaha. Yung topic hindi. Tapos, ayun, wala lang. Masaya. Hihi. 

Tapos pagtingin ko sa facebook mo, Director ka na pala sa Usana. Haha. Masaya ako para sayo. Pero mas masaya siguro kung kasama mo akong naabot yun no? Pero okay lang din. Baka hindi mo pala maabot yan kung kasama mo ako. Hahahaha. BI kase ako eh. Wew. 

Namimiss na naman tuloy kita. Imemessage ba kita? Sige. Tutal, napromote ka naman. Haha. Wenks. 

Feelings

Nitong sunday, habang nanunuod ng How To Be Yours, biglang sinabi saakin na nasa quezon ka raw, based sa Facebook post mo. So… pinuntahan ko ang profile mo at nakita ko ang post mo.

“Lamig dito bes… parang feelings niya. :(”

Yan ang caption. Haha! Natawa ako. Kaya nagstatus ako nang, “Di naman malamig eh. Haha.” pero watching How To Be Yours ang nakalagay sa status. HAHAHA

Ang shunga pa ni Mich, hindi niya nagets yung niistatus ko. Hahaha! So pinalipas ko na. Tapos after ilang oras, binalikan ko yung status mo, nagcomment si Denis ng screenshot ng pagkakakita niya sa feed niya. Magkasunod yung post natin bes. HAHA!

Natatawa ako na ewan. Pero totoo naman yon. Hindi naman talaga lumamig ang feelings ko sayo. Never naman yata magiging malamig. Naks! Haha.

Pero wala lang, akala ko lang kasi magrereact ka. At magkakaroon ka na ng dahilan para kausapin ako. Kwentuhan lang saglit sana. Haha. Pero wala eh. Hindi ko alam kung gets mong sinasadya ko yung status na yun. Pero mukhang hindi mo naman gets. Oh well. Okay lang, hindi rin naman talaga kita masisisi. Haha. Ganern talaga.

Parang ang hirap hirap pa rin talagang isink-in lahat. Never na nagkaroon ng araw na hindi ka sumasagi sa isip ko. Kamusta ka na kaya? Medyo payat ka na nga eh. Although, okay lang din naman, pero parang mas bet ko yung pagkataba mo. HAHAHAHA.

Maikling post lang naman talaga dapat ‘to eh. Kaya lang, namimiss na naman kita. Wew.

 

Congrats!!!!

Hi! Gusto kitang imessage at icongratulate dahil napromote ka. Naks! Pero dahil sabi mo ngang gusto mo nang magmove-on, okay! Di na nga pala kita dapat imessage. Haha. Pero masaya ako para sayo 🙂

Sayang lang no, hindi ako kasama sa tagumpay mo, char. Hahaha. Pero okay lang, alam ko namang masaya ka naman diyan. Dito na lang kita icocongrats kahit na hindi mo naman mababasa. Hahahaha.