Panaginip na naman

Nasa coffee shop, nakatambay with highschool friends. Tapos nandun ka pala. Pero nakita na kita. Sabay biglang sumigaw yung kasama ko. Tinawag pangalan mo. Well, kaibigan ka rin naman kasi nila. Tapos lahat sila binati mo, except sa akin. Nasaktan ako. Hahahaha. Hindi na ba tayo magkaibigan?

Tapos nag-aasaran na. Pero sumasakay lang ako. At still, hindi mo pa rin ako pinapansin, hindi ko masyadong maalala kung anong exact scene. Pero basta ganun. Hanggang sa dumating na susunod na eksena. Nageexplainan yata tayo sa isa’t-isa eme eme. Masyado nang blurry ang mga eksena. Pero basta iyak ako ng iyak. 

Change scene. 

Nasa parang classroom yata tayo, nagkatinginan tayo. Tapos nimouth eme mo ang i love you. Tapos nag i love you too ako. Nagising na ko. 

Naguluhan ako. Ano ba talaga? Alam kong mahal pa kita. Hindi ko alam kung mahal mo pa ako. Pero hindi ko naman na kailangan malaman. At hindi pa rin ako makagetover. At hindi ko pa rin matanggap na ganito. Na bakit ba kasi, tanginang religion yan. 

Nakakapang-init ng ulo. Nakatatak lang sakin yung panaginip. Huhu. Ayoko na. Ayoko na ng ganito. 

Pero gusto ko nanlang matulog forever, para kahit papaano magkasama tayo. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s