Sinehan

Nanuod ako ng Indie Film kanina. Ag habang pinapalabas ang mga trailer, naalala kita. Tingin ako ng tingin sa tabi ko kahit wala naman. Tapos tangina, after ilang seconds, naiiyak na ko. Hahahahahha. Punyeta.

Actually, kinakabahan talaga akong manuod mag-isa, kasi alam kong maaalala kita. Ang dami na kaya nating napanuod na magkasama, mapa-indie o mainstream. Pero iba pala kapag mag-isa. Tangina.

Naalala kita. At hindi naman yata maiiwasan yon. Masakit nga lang kasi kailangan kong harapin. Kailangan ko nang matutong mag-isa. Manuod mag-isa. Mabilib sa pelikula nang mag-isa. Kamurahan ko sarili ko. Hahahahaha.

Iba yung pakiramdam nang wala kang katabi sa sinehan. Iba. Puta.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s