Paano bang hindi na makaramdam?

May kasunod pa pala ang usapan namin nung nakaraan. Haha. Hindi ko mapigilan. 😦

Habang kachat ko siya, nagbabasa ako ng book, Landline ni Jojo Moyes. Tapos tangina ng quote na ‘to. Hindi ko alam kung anong trip ng tadhana.

Tonight, I just wanted to pretend that all that other stuff wasn’t there. Tonight, I just wanted to be in love with you.

Leche diba? Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o hindi. Pero natuwa naman ako, slight. Haha. Tapos shinare ko sakanya. Kasi parang tangina oo nga, nung nabasa ko yun, gusto ko nga lang kalimutan lahat at mainlove sayo.

After kong isend yung quote, bigla na siyang nagdrama. Hahahahaha.

“Minsan pagod nako sa lahat, parang shet sobrang dami na diko na kaya.”

Tinanong ko, “Lahat?”

“Ewan. Basta ramdam mo na mapapashet ka na lang.” sabi niya.

Minsan, magulo din yan kausap eh. Haha. Puro ewan sagot. Hindi ko talaga siya nagets. Hahahahaha.

Sabi ko na lang, “Makakaya naman yan, dahan dahan lang, sabi ni Kumareng Maja.”

“Si Majang nasaktan ni Popoy. Wag na tayong masiyadong mag-isip, matulog na tayo.” reply niya.

Parang nawala na ko sa mood. Haha! Favorite ko kasi si Maja, at inaasar siyang Popoy. Wala lang. Isipin mo na lang kung dapat bigyan ng connection or hindi. Haha.

Nagpatuloy pa rin ang usapan, parang dati pa rin naman. Normalan lang pero ramdam ko pa rin na may barricade na. May harang na. Binakuran na niya. Naiintindihan ko naman, kailangan kong intindihin.

Tangina lang talaga yung feeling na minsan, hindi ko talaga mapigilan na hindi siya imessage. At oo, ako na lagi nagsstart ng conversation. Which means… ewan ko. May something sa kanya. Haha. Feeling ko nga may ineeme na siya. Okay lang naman. Haha. Mas okay nga yun. Para matapos na tong kagagahan ko. HAHAHAHA!

Hmm, actually hindi ko talaga alam kung tama ba or mali na kinakausap ko pa siya. Parang para sakin naman kasi, okay lang kasi friends pa rin naman kami, I mean basta. Titigil na lang ako pag may bago na siya. Pero pipilitin ko pa rin talagang hindi na siya kausapin.

Pero sana huwag dumating sa puntong hindi na niya kakausapin forever. I mean sana huwag dumating sa puntong hindi na niya ko kilala. At ituturing na lang niya akong isang stranger. Tangina, wag sana ganon.

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s